You are currently browsing the category archive for the 'voorbereiden' category.
Nu is het rushen. Straks om 20u45 staan Griet & Geoffrey voor de deur om ons naar Zaventem te rijden. We wilden met de bus en trein, maar dan moesten we al om 19u30 weg!! Kat en huis zijn nu in de handen van onze geweldige buurman Eddy. Hij komt alle dagen langs – pure luxe is dat. En eergisteren zegt Stephane – z’n broer – langs z’n neus weg : “zeg wie gaat er de tuin doen als ge weg zijt?” “niemand” “ik heb hier een grasmachine, ik zal ‘t wel doen”. Zeg nu zelf: deze buren zijn beter dan die van Australië. Thanx guys!
Morgen deze tijd vertrekken we naar Zaventem. Het huis is een chaos: overal kledingstukken die we niet gaan meenemen, papiertjes met notities, en plastic zakken, vooral veel plastic zakken. Mijn rode valies kan uiteindelijk toch dicht en weegt 16,8 kg. Geen rugzak deze keer, maar zo’n vierkant ding op wieltjes dat je achter je aan kan slepen. Johan met rugzak – uiteraard. Massaal veel medicijnen meegenomen, eerder om “gerust” te zijn, dan uit noodzaak (stel dat mijn knie opzwelt? dat we keelpijn krijgen? of een blaasontsteking?) De hypochondrie slaat wild om zich heen. Op darmperikelen rekenen we sowieso 
. Belangrijkste beslissing van deze week : ik heb op de valreep nieuwe schoenen gekocht en ze heel de week ingelopen. Lowa’s, zeer okee. Johan wil nieuwe schoenen kopen onderweg. We nemen een paar pakken chocolade mee. Voor op de trein.
Reisplan van onze eerste dagen: morgen om 23u55 vliegen we met Aeroflot naar Moskou. Geboekt op het internet. Aankomst 5u25 plaatselijke tijd. Dan naar het hotel en slapen! Hopelijk blini’s met zure room bij het ontbijt…. Dan hebben we een dag om Moskou-in-september te bekijken. Woensdag 13u35 stappen we de Transmongoolse trein op. Tot maandagochtend! Want dan is onze eerste tussenstop: Irkutsk. Michael Strogoff is de naam die ik daar altijd mee associeer, ik weet niet waarom. Hotel aan het Baikalmeer is gereserveerd. Heel ons verblijf in Rusland hebben we vooraf via Joker laten vastleggen door een gespecialiseerd reisbureau (Eurocult). Niet de goedkoopste optie, wel de makkelijkste, want die Russen willen van dag tot dag weten waar je logeert, het hotel moet je een invitatie sturen etc. We hadden echt geen zin om dat zelf te doen. Mag het ja?
Fase 2: customize. Stijl, “widgets” (nieuw woord geleerd voor “zijkant”!), Flickr maken … Maar we moeten ook nog: reisplan verder uitwerken, beslissen welke tocht we in Nepal gaan maken, inpakken, de was doen, het huis in orde maken, ongeruste ouders bezoeken, de diepvriezer leeg-eten, rekeningen regelen, abonnementen opschorten, en lezenlezenlezen over waar we naartoe gaan..Okee, nog even wat experimenteren dan, en dan stoppen we: zo ziet de blog eruit.
Een blog! Internetverslaving was er al – en diende eigenlijk te worden bestreden. Zeker na Tines enigszins overspannen bestaan als editor van de één-reeks “Emma”, en vooral na het werk aan de internetwereld van Emma…. Games! Myspaces! Blogs! Fansite!
Dus zouden we beiden loopbaanonderbreking nemen om te doen wat we “later” van plan waren: een maand of 5 reizen. Tijd nemen. Weg.
Toen zei iemand: jullie gaan toch een blog maken?
OMG, nee, opnieuw verhangen aan dat internet. En wie interesseert dat nu, waar wij zitten? Maar het kriebelde… en voila.
Eerst een uitgebreide sessie “uitprobeersels”, met een GSM-oefenfilmpje als gevolg. Want Johan neemt z’n GSM mee op reis. En hoe zet je zo’n filmpje op je wordpress? Zo dus.
Tine fietst en zegt onverstaanbaarheden
