rode montuur-monnik

Je hebt er met gele hoeden, met rode hoeden, en met streepjeshoeden. Maar allemaal zijn ze gehuld in gedrapeerde rode stof en hebben ze blote armen. Meestal dragen ze sportschoenen, hebben ze hun gsm bij, en dragen ze een plastic zakje met eten. Ze lachen veel, en ze blijven ons fascineren. 

Bedelmonniken zitten te neurien op de grond, en wijzen enthoesiast naar een stuk karton waar geld op ligt. Of ze komen naar ons toe met hun handen vol geldbriefjes, en duwen die onder onze neus, als uitnodiging om er nog wat bij te steken. ‘t Is in elk geval iets vriendelijker dan de kinderen hier die op ons afstormen “Hello money!”

Op het dakterras waar we lezen en boterthee drinken, komen er 2 monniken tegenover ons zitten. Ze wijzen naar Johan z’n nek, dat die pijn moet doen van in z’n boek te kijken. Dan wijzen ze op m’n zonneclip. Ik zet ze op m’n bril en toon hoe het werkt. De linkse monnik wil hem absoluut opzetten, daarna ook m’n leesbril. Johan zegt dat we uit Belgie komen en legt onze reisroute uit. Zij komen uit Sechuan. Dan ontdekt de rechtse monnik het Engels-Chinese woordenboekje. Hij vindt het woord “collaborate”. Wij wijzen op het woordje “married”, want samenleven uitleggen, daar beginnen we hier niet aan. Ze gniffelen. Dan toont hij het zinnetje  “My house is behind the school”. Wat bedoelt hij daarmee? We proberen met “teacher”, en ze knikken allebei. Dan begint hij weer te bladeren.

Ze willen ons absoluut trakteren, maar beseffen niet dat wij 10 keer meer betalen voor een kop thee dan zij. Als het duidelijk wordt, nemen ze onze 10 yuan (1 euro) graag terug.

Het Sela-klooster, 8 km buiten Lhasa, is beroemd voor z’n debatten, van 3 tot 5 in de namiddag. We nemen de bus en gaan kijken. Rond 3 uur horen we een groot kabaal, als van een straatmeeting, met nu een dan een knalgeluid – voetzoekertjes? We lopen in de richting van het geluid, en dit is wat we zien:

Twee uur lang  gaan ze zo door. Het lijkt een spel, en ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ze er een schepje bovenop doen, omdat ze weten dat ze gefotografeerd en gefilmd worden.