Terug in Irkutsk blijkt Eurocult opnieuw het absoluut sjiekste hotel te hebben gereserveerd. Ze zijn nog net de gevel aan het afwerken. Het heeft ook het meest trendy restaurant van Irkutsk.  De stad baadt in een soort smog en de lucht is dramatisch verschillend van die boven het meer.

Irkutsk levert ons meteen het eerste contact met Hollanders op. We lopen snel een blokje om )  Het is een stad in volle verbouwing, gevaarlijk voor nachtelijke feestvierders: overal in de trottoirs liggen diepe sleuven voor riolering, zonder enige waarschuwing, nooit gezien. De typische houten huizen handhaven zich nauwelijks naast immense nieuwbouw. Over een paar jaar zijn de meeste waarschijnlijk afgebroken. Die oude  huizen staan meestal rond een binnenplaats. De meeste blijken nog bewoond.  Muren zijn opgetrokken uit hele boomstammen, ramen en deuren zijn minutieus gesculpteerd. We verdiepen ons in de verhalen van de Decembristen, politieke bannelingen die hier de eerste cultuur brachten. Romantiek zat.

 

We maken ook kennis met het uitgaansleven.  Raad! Een groep Russen, bestellen flessen vodka, staan recht, roepen heilwensen en drinken ad fundum. Daarna:  karaoke, dansen en opnieuw heilwensen, nadrukkelijker deze keer. En zingen.  Alle clichees kloppen. Het is tijd voor ons om naar Ulan Baator te vertrekken. Morgen gaat de trein.